Program

DEKLARACJA IDEOWA

Jesteśmy ludźmi lewicy wywodzącymi się z różnych jej nurtów, środowisk i tradycji. Łączą nas wartości humanizmu, demokracji i sprawiedliwości społecznej. Jesteśmy przekonani, że nikt w społeczeństwie demokratycznym nie może być dyskryminowany z jakichkolwiek przyczyn. Pochodzenie etniczne, światopogląd, płeć, orientacja seksualna, pochodzenie społeczne, wiek, status materialny i przynależność do jakiejkolwiek mniejszości nie mogą stanowić o stosunku państwa do obywateli.

 

Chcemy państwa neutralnego światopoglądowo i mądrze opiekuńczego, wrażliwego na los zwykłego człowieka, skutecznie zwalczającego biedę, bezrobocie i wykluczenie społeczne. Chcemy państwa ze społeczną gospodarką rynkową, której rozwój wpływać będzie na poprawę sytuacji materialnej wszystkich obywateli.

 

Uznajemy, że podstawą funkcjonowania państwa powinno być poszanowanie wartości bliskich ludziom lewicy, takich jak: sprawiedliwość i solidarność społeczna, wolność światopoglądowa, poszanowanie swobód obywatelskich, uczciwość i równość obywatelek i obywateli. Naszym celem jest budowa społeczeństwa, w którym obowiązywać będą zasady pełnego udziału wszystkich obywateli w życiu politycznym, społecznym i gospodarczym.

 

1. Państwo powinno być neutralne światopoglądowo. Gwarantujące to przepisy Konstytucji RP muszą być w praktyce respektowane. Należy przestrzegać rozdziału kościołów od państwa, zlikwidować finansowe przywileje kościołów i związków wyznaniowych oraz wyprowadzić nauczanie religii ze szkół publicznych. Jedynym źródłem finansowania kościołów i związków wyznaniowych przez państwo powinien być dobrowolny podatek wyznaniowy płacony przez obywateli. Z tych powodów Konkordat, umowa międzynarodowa wiążąca Polskę ze Stolicą Apostolską, powinien zostać gruntownie renegocjowany lub wypowiedziany.

 

2. Opowiadamy się za solidarnym społeczeństwem. Nie zgadzamy się na pogłębianie różnic pomiędzy wąską grupą najbogatszych a ogromnym obszarem biedy i wykluczenia. Jesteśmy zwolennikami silnej progresji podatkowej, wprowadzenia minimalnego dochodu gwarantowanego i podwyższenia płacy minimalnej do poziomu zapewniającego godną zapłatę za wykonaną pracę.

3. Niezbywalnym obowiązkiem państwa jest ingerencja w skutki bezrobocia strukturalnego i koniunkturalnego poprzez stymulujące oddziaływanie na politykę inwestycyjną i pobudzanie jej za pośrednictwem systemu podatkowego, który uwzględnia ulgi kierowane do konkretnych podmiotów gospodarczych.

4. Jesteśmy za znacznym zwiększeniem nakładów publicznych na rozwój infrastruktury i taniego budownictwa mieszkaniowego, które staną się kołami napędowymi rozwoju gospodarczego kraju, prowadząc równocześnie do zmniejszenia się chronicznego bezrobocia i skali ubóstwa.

 

5. Praca nie jest towarem i musi podlegać skutecznej ochronie ze strony państwa. Ukrócimy zjawisko łamania przez pracodawców Kodeksu Pracy. Wprowadzimy powszechną reprezentację pracowniczą i ucywilizujemy stosunki pracy w Polsce.

 

6. Opowiadamy się za powszechną i bezpłatną edukacją na wszystkich szczeblach. Uważamy za niezbędne zwiększenie nakładów na edukację i badania naukowe - inwestycje, które zaprocentują w przyszłości. Jesteśmy za ścisłą kooperacją polskiej nauki z rodzimymi przedsiębiorstwami, aby innowacje i nowe technologie były powszechnie stosowane w krajowej gospodarce.

 

7. Społeczeństwo, w którym chcemy żyć to społeczeństwo, w którym kobieta i mężczyzna mają równy status i równe prawa. Będziemy walczyć z dyskryminacją płacową kobiet. Unia Lewicy nie ugnie się pod naciskiem Kościoła katolickiego i przywróci kobietom prawo do decydowania o własnym macierzyństwie.

 

8. Ludzie mają prawo do godności i szczęścia niezależnie od swojej orientacji seksualnej, rasy, narodowości czy stopnia niepełnosprawności. Prawa mniejszości muszą być chronione, a państwo powinno umacniać tolerancję dla grup mniejszościowych. Opowiadamy się za wprowadzeniem w Polsce instytucji związków partnerskich.

 

9. Wyzwaniem XXI wieku jest ograniczenie wszechwładzy rynków kapitałowych i korporacji. Utożsamiamy się z postulatami ruchu alterglobalistycznego. Sprawiedliwy świat - bez dyktatu kapitału, bez głodu, zanieczyszczania środowiska i wyzysku Trzeciego Świata - jest możliwy!

 

10. Odrzucamy udział wojsk polskich jako agresora w konfliktach militarnych.

 

11. Środowisko naturalne jest wartością największą, dlatego należy mu się szczególna troska. Sprzeciwiamy się rabunkowej gospodarce człowieka oraz nieposzanowaniu podstawowych praw przyrody.

 

 

 

I
Polityka światopoglądowa i prawa człowieka

Polityka światopoglądowa państwa

 

Unia Lewicy III RP opowiada się za świeckim państwem i wolnością światopoglądową dla każdego obywatela. Jesteśmy za swobodną wymianą myśli i konsekwentnym zwalczaniem dyskryminowania ludzi o innych poglądach. Jesteśmy za wzajemnym przenikaniem się kultur i sposobów widzenia świata. Sprzeciwiamy się wszelkiej ksenofobii i nacjonalizmowi. Państwo powinno zapewniać każdemu obywatelowi nieskrępowany rozwój intelektualny, swobodę wyznania i wypowiedzi, równość wobec prawa oraz jednakowe prawa publiczne, niezależnie od jego płci, wieku, statusu społecznego, światopoglądu, niepełnosprawności, pochodzenia etnicznego, rasy, wyznania, preferencji seksualnych czy narodowości.

 

 

Państwo neutralne światopoglądowo

 

1. Neutralność światopoglądową państwo realizuje poprzez całkowity jego rozdział od kościołów i związków wyznaniowych. Państwo i podległe mu instytucje nie mogą identyfikować się z żadną religią, a prawo musi być wolne od jakichkolwiek wpływów wyznań religijnych.

 

Sprzeciwiamy się nadmiernym wpływom kościoła katolickiego, jakie uzyskał w ostatnich latach w życiu publicznym, a w szczególności w obszarze edukacji, mediów publicznych, kultury i nauki, prawa, służby zdrowia, wojska i służb mundurowych a także funkcjonowania wszystkich szczebli władz krajowych i samorządowych.

 

2. Uważamy, że Państwo musi uznawać wszystkie religie i wyznania za równoprawne. Domagamy się usunięcia punktu 4 z art. 25 Konstytucji - jako sprzecznego z punktem 1 tegoż artykułu i przeredagowaniem punktu 5 na "Stosunki między Rzeczypospolitą Polską a kościołami oraz związkami wyznaniowymi określają ustawy uchwalone na podstawie umów zawartych przez Radę Ministrów z ich właściwymi przedstawicielami."

 

3. Nikogo nie wolno zmuszać do udziału w jakichkolwiek praktyk religijnych wbrew jego woli. Państwo musi zagwarantować każdemu obywatelowi dostęp do świeckich placówek edukacyjnych i świeckich programów naukowych, świeckiego ślubu, świeckiego cmentarza i świeckiej ceremonii pogrzebowej.

 

4. Nauczanie religii nie powinno odbywać się w szkołach publicznych. Przedmioty i programy nauczania wykładane w szkołach publicznych muszą być całkowicie neutralne światopoglądowo. Koszty nauczania religii (m.in. wynajem sal katechetycznych i koszt wynagradzania katechetów) spoczywać muszą tylko na Kościele i rodzicach uczniów uczęszczających na te zajęcia.

 

5. Należy zaprzestać finansowania kapelanów w służbach mundurowych i kapelanów szpitalnych. Kapelani wojskowi i szpitalni mogą być wzywani tylko na życzenie żołnierzy lub pacjentów. Jesteśmy za zastąpieniem szpitalnych i polowych kaplic jednej religii uniwersalnymi miejscami praktyk religijnych (izbami skupienia), które swój wystrój dopasowywałyby w razie potrzeb do wyznania pacjentów lub żołnierzy.

 

6. Opowiadamy się za zlikwidowaniem wszelkich form uprzywilejowania finansowego dla kościołów, związków wyznaniowych i osób duchownych, zgodnie z konstytucyjną zasadą równości wszystkich obywateli wobec prawa.

 

ˇ         Jesteśmy za zakazem finansowania kościołów, związków wyznaniowych i działalności religijnej przez państwo, samorządy i spółki Skarbu Państwa.

ˇ         Opowiadamy się za likwidacją Funduszu Kościelnego, którego formuła utraciła aktualność.

ˇ         Kościoły i związki wyznaniowe jako pełnoprawne instytucje uczestniczące w życiu społecznym, powinny być zobowiązane do identycznych świadczeń wobec państwa, jak inne organizacje i podmioty prawne. Oznacza to likwidację zwolnień podatkowych i celnych, obowiązek opłacania podatków od nieruchomości i gruntowego, uzależnionych od standardu i lokalizacji obiektów oraz terenów, niezależnie od charakteru ich przeznaczenia.

ˇ         W przypadku prowadzenia przez kościoły i związki wyznaniowe działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych, konieczne powinno być prowadzenie księgowości, która stanowi podstawę do rozliczeń podatkowych i podlega kontroli urzędów i izb skarbowych.

ˇ         Postulujemy, aby w przypadku przekazywania darowizn na rzecz kościelnej działalności charytatywno-opiekuńczej, podatnik mógł odpisać od dochodu 6% tej darowizny (poziom przewidziany dla organizacji pożytku publicznego), a nie jak to jest obecnie, aż 100%. Zapobiegnie to patologiom uszczuplającym dochody budżetu państwa.

 

7. Unia Lewicy postuluje wprowadzenie dobrowolnego podatku wyznaniowego, jako jedynego źródła finansowania kościołów i związków wyznaniowych przez państwo. Istotą projektu jest przekazywanie 1% podatku dochodowego od osób fizycznych na rzecz wspomnianych instytucji lub jeśli tak zdecyduje podatnik, na rzecz innych organizacji pozarządowych. Kwota dobrowolnego 1% podatku wyznaniowego nie byłaby dodatkowym obciążeniem dla podatnika, ponieważ stanowiłaby tą część podatku dochodowego, którą podatnik i tak przekazuje państwu.

 

Podatkowi wyznaniowemu bezwarunkowo towarzyszyć muszą ograniczenia w finansowaniu kościołów i związków wyznaniowych przedstawione w punktach 4, 5 i 6.

 

8. Realizacja postulatów dotyczących państwa neutralnego światopoglądowo wymaga renegocjacji konkordatu lub jego wypowiedzenia. Dla racjonalnego uregulowania stosunków pomiędzy państwem a Kościołem, jest to warunek niezbędny.

 

Prawa człowieka

 

Prawa zawarte w katalogu powszechnych praw i wolności człowieka przysługują wszystkim ludziom i nikt nie może być ich pozbawiony z powodu rasy, pochodzenia etnicznego, religii i przekonań, wieku, niepełnosprawności, płci oraz orientacji seksualnej. Uznajemy integralność praw obywatelskich i socjalnych. Władze publiczne odpowiedzialne są za poszanowanie realizacji prawa do równego traktowania i zwalczania jakichkolwiek przejawów dyskryminacji. Odpowiedzialność państwa polegać powinna przede wszystkim na tworzeniu warunków zapewniających każdemu równe szanse i prawa do rozwoju przy zachowaniu własnej tożsamości.

 

Dlatego uważamy za niezbędne:

ˇ         dokonanie zmian w prawie, które zapewniły by skuteczną ochronę realizacji praw i wolności,

ˇ         przyśpieszenie pełnej implementacji przepisów zawartych w prawie międzynarodowym, w tym także w Dyrektywach antydyskryminacyjnych Unii Europejskiej do prawa i praktyki życia społecznego w Polsce.

ˇ         pilne uchwalenie ustawy o związkach partnerskich, zapewniającej ochronę przed dyskryminacją mniejszości seksualnych,

 

Unia Lewicy III RP opowiada się za pełnym równouprawnieniem kobiet i mężczyzn, poprzez konsekwentne realizowanie konstytucyjnych gwarancji równości ich szans, praw i obowiązków w życiu rodzinnym, politycznym, społecznym i gospodarczym. Gwarancją skuteczności prowadzonych działań w obszarze zwalczanie dyskryminacji z powodu płci, muszą być:

ˇ         wzmocnienie instytucji odpowiedzialnych za kreowanie, wdrażanie i monitorowanie zasady równego statusu płci, poprzez stworzenie silnego i stabilnego organu państwa, dysponującego odpowiednimi kompetencjami i środkami finansowymi;

ˇ         uchwalenie ustawy o równym statusie kobiet i mężczyzn i zapewnienie środków finansowych niezbędnych dla jej wdrażania;

ˇ         współpraca z organizacjami pozarządowymi i środowiskami działającymi na rzecz równego statusu kobiet i mężczyzn oraz zwalczania dyskryminacji z powodu płci.

 

Szczególnie drastycznym przejawem dyskryminacji kobiet w Polsce jest pozbawienie ich prawa do wolności podejmowania decyzji w obszarze praw reprodukcyjnych. Jesteśmy za zwalczaniem dyskryminacji z powodu płci, a więc za poszanowaniem wolności wyboru kobiet w kwestiach ich życia seksualnego i podejmowaniu decyzji dotyczących rodzicielstwa.

 

ˇ         Żądamy zniesienia ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży i zastąpienia jej przez prawo szanujące wolność i godność kobiet. Uważamy, że kobiety mają prawo do podejmowania samodzielnej i niczym nieograniczonej decyzji o przeprowadzeniu aborcji do 12 tygodnia trwania ciąży.

ˇ         Badania prenatalne powinny być bezpłatne i dostępne na życzenie każdej kobiety.

ˇ         Sztuczne zapłodnienie, będące często jedyną szansą na posiadanie dzieci, powinno być refundowane ze środków publicznych.

ˇ         Za konieczne uważamy refundowanie przez państwo środków antykoncepcyjnych. Znacznie ograniczy to zjawisko aborcji i związanego z tym "podziemia".

ˇ         Żądamy dostępu do powszechnej edukacji na temat życia seksualnego, opartej na wiedzy naukowej, a nie ideologii.

 

Społeczne przyzwolenie i zbyt słaba reakcja państwa na przestępstwa przemocy wobec kobiet i przemoc domową są przyczyną utraty życia i zdrowia przez wiele polskich kobiet. Unia Lewicy III RP wspiera działania organizacji i środowisk działających na rzecz prawa kobiet do bezpieczeństwa i ochrony przed przemocą. Dlatego opowiadamy się za wzmocnieniem odpowiedzialności państwa w zwalczaniu przemocy wobec kobiet i dzieci.

 

Uważamy, że należy rozwinąć system poradnictwa rodzinnego, opieki nad kobietami w ciąży, samotnymi matkami, kobietami bitymi przez współmałżonków i konkubentów z ukierunkowaniem na instytucje niezwiązane z żadnym wyznaniem religijnym.

 

Polskie procedury adopcyjne powinny zostać uproszczone. Nie tylko "klasyczna" rodzina, czyli mąż i żona powinna mieć prawo do adopcji, ale także osoby samotne czy pozostające w tzw. "wolnym" związku. Pozwoli to na zmniejszenie cierpienia sierot i ludzi pragnących wychowywać dziecko. Domy dziecka trzeba przekształcić w rodzinne, jako bardziej zbliżone do warunków, w jakich powinno wychowywać się dziecko.

 

Prostytucja osób dorosłych, które w sposób nieprzymuszony zarabiają w ten sposób na życie, powinna zostać zalegalizowana i traktowana jak inne zawody (podatki, opieka lekarska). Kontrolę nad prostytucją powinno sprawować państwo, a nie grupy przestępcze - pozwoli to na ucywilizowanie tej sfery oraz wpłynie na ograniczenie w jej obrębię licznych patologii i działalności przestępczej.

 

Nieuleczalnie i zupełnie nieodwracalnie chora osoba powinna mieć prawo do eutanazji. Rodzina w tym przypadku nie może mieć głosu decydującego, a tylko niezależne komisje lekarskie.

 

Czynności medyczno-prawne dotyczące zmiany płci przez obywatelkę/obywatela z powodów psychiczno-zdrowotnych, powinny być refundowane ze środków publicznych.

 

 

 

II
Polityka społeczno-gospodarcza państwa

 

 

W ramach polityki społeczno-gospodarczej Unia Lewicy za najważniejsze uznaje działania na rzecz:

Ø  zmniejszania bezrobocia i rozwarstwienia społecznego,

Ø  rozwoju gospodarczego opartego na poprawie konkurencyjności i innowacyjności polskich przedsiębiorstw.

 

1. Polityka społeczna

 

Unia Lewicy III RP opowiada się za zapewnieniem realizacji konstytucyjnych i międzynarodowych zobowiązań dotyczących budowy społeczeństwa sprawiedliwości społecznej.

 

ˇ         Żaden człowiek nie powinien w sytuacji kryzysowej pozostawać bez pomocy. Dlatego opowiadamy się za stworzeniem sieci bezpieczeństwa socjalnego dla obywateli obejmującej wszystkie świadczenia społeczne.

ˇ         Dzieci w Polsce są nadal niedożywione i pozbawione szans edukacyjnych. Chcemy stworzenia spójnej polityki pomocy dzieciom i młodzieży, wyrównującej dysproporcje pomiędzy regionami i grupami społecznymi.

ˇ         Społeczeństwo polskie starzeje się, dlatego postulujemy stworzenie systemu opieki nad osobami starszymi, które będą stanowić coraz większy odsetek społeczeństwa.

ˇ         Opowiadamy się za wprowadzeniem skutecznych mechanizmów przeciwdziałających dyskryminacji zarówno w miejscu pracy, jak i w życiu społecznym.

 

Rynek pracy

Polska spośród wszystkich krajów Unii Europejskiej ma najgorszy wskaźnik zatrudnienia - wśród ludzi zdolnych do pracy, tylko co druga osoba pracuje.

 

ˇ         Zdaniem Unii Lewicy III RP jedną z przyczyn wysokiego poziomu bezrobocia w Polsce jest, oprócz niskiego popytu wewnętrznego, nieprzestrzeganie czasu pracy pracowników przez pracodawców. Gdy jeden pracuje za dwóch, to drugi nie ma pracy. Dlatego opowiadamy się za zdecydowaną walką z pracodawcami nieprzestrzegającymi ustawodawstwa czasu pracy. W tym celu należy wzmocnić uprawnienia Państwowej Inspekcji Pracy oraz znacznie zwiększyć nakłady na funkcjonowanie Policji Pracy. Konieczne są też zmiany w przepisach karnych dotyczących naruszania przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

ˇ         Opowiadamy się za stopniowym ograniczaniem tygodniowego czasu pracy do 35 godzin.

ˇ         Aby ułatwić powrót na rynek pracy rodziców po wykorzystaniu urlopu wychowawczego, proponujemy wprowadzenie zwrotu składek na ubezpieczenia społeczne dla pracodawców zatrudniających takie osoby przez pierwszych 12 miesięcy od nawiązania stosunku pracy.

ˇ         Proponujemy także przywrócenie prawa do otrzymywania zasiłku dla bezrobotnych absolwentów. Ma to szczególnie istotne znaczenie w sytuacji, gdy ponad 40% wśród młodych osób stanowią bezrobotni.

ˇ         Należy rozszerzyć skład Komisji Trójstronnej ds. Społeczno-Gospodarczych o przedstawicieli organizacji pozarządowych, którzy w Komisji uzyskaliby głos doradczy.

ˇ         Uważamy za niezbędną poprawę funkcjonowania publicznych służb zatrudnienia. Aby cel ten osiągnąć, należy zapewnić profesjonalne kadry obsługujące rynek pracy. Powinno to zostać wykonane nie tylko poprzez wprowadzanie konkursów na stanowiska w tych instytucjach, ale także wprowadzenie wymagań dotyczących wykształcenia pracowników publicznych służb zatrudnienia, którzy powinni legitymować się dyplomami ukończenia studiów na kierunkach: ekonomia, prawo, polityka społeczna, pedagogika, socjologia. Pracownicy służb obsługujących rynek pracy powinni stale podnosić swoje kwalifikacje. Wymaga to rozbudowy systemu szkoleń zawodowych, wzmocnienia instytucji funduszu szkoleniowego, przeznaczanie większej ilości środków na szkolenia osób poszukujących pracy.

ˇ         Należy wprowadzić zmiany do prawa upadłościowego, przywracające pierwszeństwo roszczeniom pracowniczym przed wszystkimi innymi zobowiązaniami.

ˇ         Proponujemy uproszczenie procedury postępowania w sądach pracy, tak aby skrzywdzony pracownik nie był zniechęcony przewlekłością pracy sądu i mógł wierzyć w realną korzyść, wynikającą ze złożenia sprawy przeciwko pracodawcy do sądu.

ˇ         Uważamy za konieczne podjęcie skutecznych działań zmierzających do zwalczania zjawiska mobbingu w pracy. Należy prowadzić w tym zakresie szeroką edukację oraz wprowadzić system kontroli i konsekwencji prawnych dla mobberów.

 

Ubezpieczenia

Unia Lewicy III RP opowiada się za wprowadzeniem ubezpieczenia od bezrobocia i częściowego bezrobocia. Będzie to oparty na systemie składkowym, progresywnym, sposób zabezpieczenia bytu bezrobotnych na poziomie minimum socjalnego, ustalanego przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych, poprzez wypłacanie z utworzonego z zebranych składek funduszu przez określony czas (przeciętny czas poszukiwania pracy). Obecnie wynosi on 12 miesięcy.

Unia Lewicy III RP opowiada się za zmianami dotyczącymi składek na ubezpieczenia społeczne: proponujemy zniesienie dotychczasowej górnej granicy płacenia składek na ubezpieczenia społeczne, co powinno przynieść znaczące dochody do budżetu państwa i wzmocnić mechanizm redystrybucyjny poprzez budżet państwa.

Proponujemy zróżnicowanie składek ubezpieczeniowych dla osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Ciężar utrzymania systemu ubezpieczeń społecznych musi w równy sposób spoczywać na barkach wszystkich obywateli.

 

Emeryci i renciści

Unia Lewicy opowiada się za zreformowaniem systemu emerytalno-rentowego w sposób zapewniający godne życie osobom podlegającym opiece państwa. Jesteśmy zwolennikami przywrócenia systemu "leków za złotówkę" dla emerytów i osób przewlekle chorych oraz ulg w komunikacji miejskiej i przy zakupie sprzętu rehabilitacyjnego.

Minimalne wynagrodzenie za pracę

Obecnie płaca minimalna nie wystarcza na godziwe utrzymanie nawet jednej osoby, choć powinna ona spełniać m.in. swój rodzinny charakter, tzn. pozwalać na godziwe utrzymanie rodziny. Płaca minimalna stanowi obecnie około 36,1% przeciętnego wynagrodzenia za pracę w gospodarce narodowej. Relacja ta wykazuje negatywną tendencję, tzn. przeciętne wynagrodzenie rośnie szybciej niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Aby zniwelować niebezpieczne tendencje społeczne (nadmierne rozwarstwienie dochodowe społeczeństwa), ale także pobudzić gospodarkę, należy stopniowo podnieść najniższe dochody społeczeństwa. Dlatego proponujemy, aby stopniowo dochodzić do sytuacji, w której płaca minimalna stanowić będzie minimum 50% przeciętnego wynagrodzenia za pracę w gospodarce narodowej. Rozwiązanie takie nie stanowi żadnego zagrożenia dla gospodarki, bowiem koszty pracy w Polsce według wszelkich danych należą do jednych z najniższych w Europie. Podwyższenie płacy minimalnej może stanowić jeden z elementów stymulujących wzrost popytu wewnętrznego, a w konsekwencji wzrost gospodarczy.

 

Wieloletnie programy rządowe

Proponujemy uruchomienie wieloletnich programów rządowych dotyczących polityki społecznej. Ich priorytetem powinna być integracja społeczna i zwalczanie wykluczenia społecznego. Celem Unii Lewicy jest maksymalne ograniczenie hańbiących zjawisk, takich jak głód czy bezdomność. Uruchomienie lub kontynuacja dotychczasowych programów i zwielokrotnienie środków na ich realizację powinno pozwolić na likwidację tych zjawisk w ciągu najbliższych lat. Programy te powinny także wspierać rozwój ekonomii społecznej, w tym przede wszystkim spółdzielni socjalnych jako mechanizmu integrującego z rynkiem pracy osoby wykluczone społecznie, bezdomnych, długotrwale bezrobotnych etc.

 

Polityka zdrowotna

Opowiadamy się za pełną realizacją 68 art. Konstytucji gwarantującego obywatelom dostęp do opieki zdrowotnej. Jesteśmy za zapewnieniem bezpłatnej i powszechnej opieki zdrowotnej przy odpowiednim dofinansowaniu służby zdrowia oraz jednoczesnym stworzeniu skutecznych mechanizmów kontroli racjonalności wydawanych na nią pieniędzy.

Będziemy dążyć do:

ˇ         budżetowego finansowania służby zdrowia, podniesienia składki zdrowotnej oraz podniesienia wynagrodzeń pracowników służby zdrowia;

ˇ         wprowadzenia powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego wynikającego z posiadania obywatelstwa polskiego;

ˇ         małżeństwa lub związki partnerskie, które nie mogą mieć potomstwa, winny uzyskiwać znaczącą pomoc w finansowaniu sztucznego zapłodnienia in vitro;

ˇ         wyeliminowania korupcji oraz skuteczniejszej kontroli przetargów pod względem rzeczywistych potrzeb publicznych placówek służby zdrowia;

ˇ         wyeliminowania zbędnych kosztów tworzonych przez nadmierną biurokrację;

ˇ         likwidacji dyktatu koncernów farmaceutycznych poprzez uproszczenia listy leków refundowanych, na której powinny być leki najtańsze, i nie tylko, w formie nazw handlowych, ale także chemicznych;

ˇ         likwidacji nadmiernie dużych kolejek w dostępie do świadczeń zdrowotnych dla osób uprawnionych;

ˇ         wprowadzenia powszechnej elektronicznej rejestracji wszystkich realizowanych recept, co pozwoli na bardziej skuteczną eliminację oszustw;

ˇ         wprowadzenia elektronicznego rejestru usług medycznych;

ˇ         stworzenia receptariuszy (spisów tańszych leków);

ˇ         renegocjacji umów umożliwiających szybszą produkcję w Polsce tańszych od innowacyjnych leków generycznych;

Polityka Mieszkaniowa

Prawo do mieszkania jest naszym zdaniem jednym z podstawowym praw socjalnych i ekonomicznych. Wobec uwolnienia czynszów powstała pilna potrzeba podjęcia taniego budownictwa komunalnego oraz udoskonalenia systemu dopłat do czynszu dla osób uprawnionych.

Będziemy zabiegać o rewitalizację zasobów mieszkaniowych w budynkach wybudowanych w latach 60 i 70 i podniesienia ich poziomu wyposażenia technicznego z publicznych środków finansowych. Będziemy dążyć do usunięcia wszelkich przeszkód w uzyskiwaniu przez spółdzielców wyodrębnionej własności mieszkań, do ułatwienia wydzielania się budynków z wielkich spółdzielni, do tworzenia małych spółdzielni, których zarządzanie jest możliwe do kontrolowania przez członków, w konsekwencji do obniżenia kosztu utrzymania mieszkania.

 

Ekonomia Społeczna

Jesteśmy zwolennikami rozwoju ekonomii społecznej, rozumianej jako obszar tej aktywności obywateli, w której na pierwszym miejscu stawiane jest osiąganie celów społecznych przed celami ekonomicznymi. Chcemy budować społeczeństwo solidarne i zintegrowane. Opowiadamy się za rozwojem społeczeństwa obywatelskiego. Uważamy, że ekonomia społeczna, której podstawowymi zasadami działania są: otwarte członkostwo, demokratyczne metody zarządzania, reguła "jeden członek-jeden głos", a nade wszystko orientacja podmiotów ekonomii społecznej na ciągły rozwój, poprzez inwestowanie nadwyżek - wymaga ciągłego wsparcia państwa. Rozwój ubezpieczeń wzajemnych, spółdzielni, Spółdzielczych Kas Oszczędnościowo-
-Kredytowych, powstawanie miejsc pracy w trzecim sektorze powinno być ważnym elementem polskiej polityki społecznej.

 

2. Polityka gospodarcza

 

Polityka gospodarcza, będąca najważniejszym narzędziem rozwoju naszego kraju, musi realizować także cele polityki społecznej, a w szczególności powinna wpływać na zmniejszanie bezrobocia. Dlatego Unia Lewicy opowiada się za zwiększeniem inwestycji, które zwiększają zatrudnienie, dochody ludności i popyt, ale jednocześnie nie zwiększają podaży produktów, którymi rynek jest dziś nasycony. Za najważniejsze kierunki inwestycyjne uznajemy budownictwo mieszkaniowe oraz rozwój infrastruktury. Inwestycje te powinny być finansowe z budżetu państwa, a osiągnięte dzięki temu wyższe zatrudnienie i większe dochody ludności, przełożą się na wzrost popytu wewnętrznego na towary i usługi. Doprowadzi to do trwałego ożywienia gospodarczego, które mając stabilne fundamenty, wpłynie na zwiększenie wpływów do budżetu państwa oraz spowoduje poprawę kondycji finansowej gospodarstw domowych i rodzimych przedsiębiorstw.

 

Budownictwo - koło zamachowe polskiej gospodarki

Od sytuacji w budownictwie zależy cała gospodarka, wysokość dochodów przedsiębiorstw i gospodarstw domowych, poziom bezrobocia czy nawet podejmowanie decyzji przez młodych ludzi o założeniu rodziny. Dobra koniunktura budowlana napędza pozostałe sektory gospodarki. Każde nowopowstałe miejsce pracy w budownictwie tworzy co najmniej 2 dodatkowe miejsca pracy w innych sektorach.

Obecnie 1,5 miliona rodzin nie posiada samodzielnego mieszkania, a w ciągu następnych 10 lat w skutek moralnego i fizycznego zużycia, liczna ta zwiększy się o blisko 1 milion mieszkań. Polska znajduje się na ostatnim miejscu w Europie pod względem liczby budowanych mieszkań w stosunku do ilości obywateli. Mechanizmy rynkowe nie tylko nie doprowadziły do rozwoju tego sektora, ale doprowadziły do jego zapaści.

Unia Lewicy opowiada się za społeczno-rynkową polityką mieszkaniową i uruchomieniem wieloletniego programu budownictwa mieszkaniowego z aktywnym udziałem państwa. Jego fundamentem powinno być wprowadzenie szerokiego systemu ulg budowlanych oraz udział pieniędzy publicznych w inwestycjach. Konieczne jest wsparcie finansowe dla towarzystw budownictwa społecznego i oraz uzbrojenie terenów pod budownictwo na poziomie gmin.

 

Rozwój infrastruktury

Infrastruktura jest jednym z warunków rozwoju państwa, świadczy o jego poziomie cywilizacyjnym i decyduje nie tylko o poziomie życia obywateli, ale też o szansach na inwestycje. Rozwój infrastruktury możliwy jest tylko przy aktywnym udziale państwa.

 

Unia Lewicy uważa, że potrzebne jest stworzenie szerokiego programu inwestycji infrastrukturalnych obejmujących:

Ø  transport lądowy (autostrady, drogi krajowe i lokalne),

Ø  gospodarkę wodną, również w celu zabezpieczenia południowo-wschodniej i południowo-zachodniej części Polski przed zagrożeniem powodziowym,

Ø  wodociągi i kanalizację z uzdatnianiem wody, a zwłaszcza oczyszczaniem ścieków,

Ø  oczyszczanie miast i osiedli (gromadzenie, segregowanie odpadów wraz z ich utylizacją).

 

Prywatyzacja

Opowiadamy się za natychmiastowym wstrzymaniem procesu prywatyzacji strategicznego majątku państwowego. W szczególności sektora transportu publicznego (PKP), sektora energetycznego, paliwowego, wydobywczego, przemysłu zbrojeniowego, hutniczego, sektora bankowego i ubezpieczeniowego. Prywatyzacji w żadnym wypadku nie może podlegać sfera usług publicznych i społecznych, takich jak służba zdrowia, edukacja, wodociągi.

 

Rolnictwo

Opowiadamy się za dalszą modernizacją polskiego rolnictwa i podnoszeniem jego efektywności. Przemiany te wpłyną na podniesienie jakości życia mieszkańców wsi i zmniejszanie się rozległych obszarów ubóstwa.

Za najważniejszy kierunek uznajemy wspieranie dużych i silnych ekonomicznie rodzinnych gospodarstw rolnych, z wyłączeniem latyfundiów. Ich wysoka elastyczność rynkowa oraz przyswajalność nowości technicznych i biologicznych powinny być dodatkowo wspierane polityką niskooprocentowanych kredytów inwestycyjnych.

Małe gospodarstwa rolne powinny być stymulowane nie tylko do prowadzenia klasycznej produkcji rolnej, ale także do poszukiwania specjalistycznej działalności rolniczej i pozarolniczych źródeł dochodu.

Unia Lewicy za konieczne uznaje wspieranie przez państwo sektora produkcji rolno-spożywczej, szczególnie na płaszczyźnie poszukiwania nowych rynków zbytu dla polskiej żywności oraz tworzenia trwałych powiązań pomiędzy wytwórcami surowców a ich nabywcami (kontraktacja).

Strategia energetyczna

Obecna moc naszych elektrowni nie wystarczy, aby w pełni pokryć rosnące zapotrzebowanie na energię. Import prądu oznaczałby zwiększenie zagrożenia dla bezpieczeństwa energetycznego naszego kraju. Niestety, tzw. "zielona energia" może być wyłącznie uzupełnieniem metod pozyskiwania energii, nie może natomiast stanowić jej podstawowego źródła. Energia pozyskiwana z elektrowni wiatrowych jest dwukrotnie droższa od energii pochodzącej z tradycyjnych źródeł. Z kolei dla elektrowni wodnych nie ma w Polsce warunków. Elektrownie węglowe natomiast silnie zanieczyszczają środowisko poprzez emisję dużej ilości pyłów i szkodliwych gazów (m.in. tlenków azotu i dwutlenku siarki), a poza tym są oparte na surowcu, który w ciągu najbliższych kilkudziesięciu lat może ulec wyczerpaniu.

Bez elektrowni jądrowej Polska nie ma szans na długotrwały rozwój. Wprowadzenie w Polsce energetyki jądrowej jest konieczne ze względu na potrzebę dywersyfikacji nośników energii oraz konieczność ograniczenia emisji gazów. Wizja zagrożenia bezpieczeństwa energetycznego ukazuje potrzebę restrukturyzacji sektora energetycznego.

Dlatego Unia Lewicy opowiada się za pomysłem wybudowania w Polsce elektrowni jądrowej. Widzimy również konieczność przeprowadzeniem akcji uświadamiającej wśród społeczeństwa, które często ma wrogie nastawienie do tego sposobu pozyskiwania energii, a prawie zawsze wynika ono z niedoinformowania lub wręcz posiadania błędnych informacji na temat energetyki jądrowej.

 

Polityka fiskalna państwa

Opowiadamy się za wprowadzeniem 15% stawki podatku CIT. Obniżony podatek CIT pobudzi krajową produkcję, a w konsekwencji zwiększy wpływy podatkowe i ograniczy bezrobocie.

Opowiadamy się za ukróceniem transferu zysków za granicę przez międzynarodowe korporacje prowadzące działalność gospodarczą w Polsce. Jesteśmy za wprowadzeniem podatku obrotowego w wysokości 2% dla firm z udziałem kapitału zagranicznego.

 

Podatki od osób fizycznych

Obecny system podatkowy ma de facto charakter liniowy. 94% podatników płaci najniższą, dziewiętnastoprocentową skalę podatkową. Oznacza to, że obecny system podatkowy nie spełnia walorów redystrybucyjnych, które zgodnie z aksjologią socjaldemokratyczną powinny stanowić fundament sprawiedliwego podziału wypracowanych dóbr poprzez budżet państwa.

 

Dlatego też proponujemy:

 

ˇ         Wprowadzenie 3-stopniowej skali podatkowej (10%, 20%, 40%).

 

ˇ         Ulga podatkowa. Ulga budowlana tylko dla osób w proponowanych powyżej pierwszych dwóch skalach podatkowych - ma to na celu kierowanie pomocy państwa przede wszystkim do osób nieposiadających jeszcze własnego mieszkania. Wysokość ulgi nie mogłaby przekroczyć 50 tysięcy złotych rocznie. Od podatku można by było odpisać również spłatę kredytu zaciągniętego na budowę pierwszego lokalu mieszkalnego. Proponujemy także wprowadzenie możliwości odpisania od podatku dochodowego nakładów poniesionych na zakup książek dla proponowanych pierwszych trzech skal podatkowych. Unia Lewicy proponuje także rozwój budownictwa spółdzielczego poprzez umożliwienie odpisania od podatku nakładów poniesionych w wyniku wniesienia wkładu do spółdzielni mieszkaniowej.

 

 

III
Edukacja i nauka

 

 

Uważamy, że nauka i edukacja stanowią główny fundament rozwoju naszego kraju, podniesienia poziomu zamożności obywateli oraz tworzenia nowych miejsc pracy.

 

 

1. Edukacja

 

Unia Lewicy III RP opowiada się za powszechną i bezpłatną edukacją na wszystkich szczeblach. Państwo winno respektować zawarte w Konstytucji prawo do bezpłatnego szkolnictwa w uczelniach publicznych i równego do nich dostępu wszystkich obywateli, zwłaszcza ze wsi i małych miasteczek. Za niezbędne uważamy zwiększenie nakładów na edukację i podnoszenie poziomu wykształcenia naszych obywateli, bo tylko społeczeństwo wykształcone może wpływać na rozwój naszego kraju.

 

Nasze założenia dotyczące wszystkich poziomów szkół publicznych:

ˇ         Powszechnie dostępne i bezpłatne nauczanie.

ˇ         Usunięcie ze szkół publicznych wszystkich szczebli (przedszkoli, szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponad gimnazjalnych) nauczania religii.

ˇ         Usunięcie ze szkół publicznych (przedszkoli, szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych oraz wyższych) wszelkich symboli religijnych.

ˇ         Eliminacja z podręczników i programów nauczania stronniczych opinii i treści godzących w neutralny światopoglądowo charakter państwa.

ˇ         Powszechna informatyzacja i nieskrępowany dostęp wszystkich uczniów do publikacji i artykułów podnoszących ich wiedzę.

ˇ         Nacisk na indywidualizm, podejście personalne do każdego wychowanka od pierwszego etapu edukacji, szczególna opieka nad uczniami wyjątkowo uzdolnionymi i dbałość o ich rozwój (np. specjalnie ułożone programy przez daną placówkę).

ˇ         Wprowadzenie rzetelnego systemu kontroli przebiegu edukacji w szkołach niepaństwowych kończących się państwowym dokumentem lub/i możliwością przystępowania do państwowych egzaminów (prywatne szkoły wszystkich szczebli).

ˇ         Regularna i niezależna od placówki weryfikacja kadry szkoły pod kątem merytorycznej, pedagogicznej, psychologicznej i metodycznej wydolności pracowników pedagogicznych szkoły (eliminacja osób nienadających się do pracy z młodzieżą ze względu na praktyczną nieskuteczność pracy w zawodzie nauczyciela).

ˇ         Promocja szkół integracyjnych.

ˇ         Wychowanie dzieci i młodzieży w duchu tolerancji.

ˇ         Rozwinięcie systemu opieki zdrowotnej - etaty pielęgniarki i lekarza; w mniejszych szkołach i w małych miejscowościach regularna kontrola lekarza i dentysty.

ˇ         Umożliwienie nauczycielom stałego podnoszenia poziomu wykształcenia. Tym dążeniom sprzyjać powinna znaczna poprawa stanu bazy oświatowej oraz wyposażenie szkół, szczególnie w pracownie komputerowe oraz języków obcych.

ˇ         Odbiurokratyzowanie szkół.

ˇ         Przywrócenie stołówek szkolnych na zasadach organizowanych przetargów dla firm; wprowadzenie kart stołówkowych wykupywanych przez rodziców, a w przypadku najuboższych finansowanie ze środków publicznych.

ˇ         Tworzenie programów alternatywnego spędzania wolnego czasu przez młodzież.

Żłobki i przedszkola:

ˇ         regularna i niezależna od placówki weryfikacja kadry przedszkoli pod kątem merytorycznej, pedagogicznej, psychologicznej i metodycznej wydolności pracowników pedagogicznych przedszkoli (eliminacja osób nienadających się do pracy z dziećmi ze względu na praktyczną nieskuteczność pracy w zawodzie nauczyciela);

ˇ         fakultatywne zajęcia z języków obcych (na tym etapie rozwoju dziecka największe możliwości nauki języków obcych);

ˇ         nacisk położony na: rozwój wyobraźni u dzieci, ruch, kursy rozwijające osobowość i twórcze myślenie;

ˇ         rozwój edukacji kulturalnej.

 

Szkoły podstawowe i gimnazja

ˇ         likwidacja gimnazjów, powrót do systemu nauczania 8 + 4;

ˇ         ujednolicenie podręczników oraz odciążenie (wagowe) ucznia;

ˇ         w starszych klasach szkoły podstawowej (dzisiejsze gimnazjum) wprowadzenie przedmiotów: wychowanie obywatelskie i edukacja seksualna, prowadzone przez specjalistów w sposób naukowy, a nie ideologiczny;

ˇ         zwiększenie liczby i zakresu kompetencji pedagogów szkolnych (proporcjonalnie do liczby uczniów w szkole);

ˇ         otoczenie specjalną opieką uczniów z rodzin najuboższych: rozwinięcie systemu dożywiania oraz wyposażanie w podręczniki i pomoce szkolne.

 

Szkoły ponadgimnazjalne

ˇ         mała liczebność klas (średnia maks. 20 uczniów, a nie jak obecnie - 30);

ˇ         reforma podstaw programowych i programów nauczania (wyraźne zróżnicowanie profili);

ˇ         nacisk w edukacji na tym etapie położony na samodzielne myślenie;

ˇ         wprowadzenie przedmiotu religioznawstwo w miejsce wycofanej religii;

ˇ         matura przygotowana tak, aby w równym stopniu sprawdzać wiedzę i umiejętności;

ˇ         rozwój systemu stypendialnego (socjalnego i naukowego);

ˇ         uczciwe rozliczanie godzin pracy nauczycieli.

 

 

Szkolnictwo wyższe

Unia Lewicy III RP w wysokim poziomie wykształcenia obywateli widzi podstawowy warunek szybszego rozwoju kraju i jego konkurencyjności w Unii Europejskiej.

 

W związku z tym postulujemy:

ˇ         rozwój systemu stypendialnego (socjalnego i naukowego);

ˇ         tworzenie nowych uczelni w miejscowościach posiadających odpowiednią kadrę naukową;

ˇ         rozwój infrastruktury uczelnianej (sale wykładowe, biblioteki, miasteczka studenckie);

ˇ         rozwój procedury staży zgodnie z kierunkiem kształcenia (zapewnienie ciągłości kształcenia podczas studiów i po ich zakończeniu, z naciskiem na możliwość otrzymania pracy w danej jednostce);

ˇ         rozwój studiów podyplomowych i zwiększenie dostępności do nich;

ˇ         zaprzestanie finansowania wydziałów teologicznych na wyższych uczelniach i przesunięcie zaoszczędzonych funduszy na wynagrodzenia dla pracowników naukowych.

 

Dokształcanie osób dorosłych

Rozwój rynku pracy i wymagania cywilizacyjne niosą ze sobą konieczność dostosowania indywidualnych umiejętności i kwalifikacji do niezbędnego minimum. Uważamy, że należy wprowadzić powszechny system nieodpłatnych (dla najuboższych) lub tanich szkoleń komputerowych, które umożliwią poznanie podstaw obsługi komputera oraz nauczą komunikacji i pozyskiwania informacji przez Internet.

 

 

2. Nauka

 

Nakłady ponoszone obecnie przez Polskę na naukę i rezultaty badań, wynoszą zaledwie 0,67% PKB. W państwach UE-15 wskaźnik ten wynosi 2,2%, a w Szwecji 3,78%. W stosunku do krajów Europy Zachodniej w ostatnich latach nastąpił w naszej gospodarce regres technologiczny. Tylko 18% polskich przedsiębiorstw przemysłowych wprowadza innowacje, podczas gdy w UE-15 takie firmy stanowią aż 47%.

Unia Lewicy opowiada się za wspieraniem przez państwo badań naukowych, szczególnie w obszarze nauk i badań mogących znaleźć zastosowanie w gospodarce. Strategia ta musi uwzględniać kontekst społeczny - nie może pogłębiać rozwarstwienia pomiędzy biedną większością a bogatą mniejszością społeczeństwa.

 

Za konieczne uznajemy:

Ø  zacieśnienie współpracy między uczelniami a przedsiębiorstwami w oparciu o patronat państwa;

Ø  przeznaczenie części pieniędzy publicznych na dotacje dla ośrodków naukowych na prace badawczo-rozwojowe realizowane wspólnie z przedsiębiorstwami;

Ø  wspieranie przez państwo małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących prace badawczo-rozwojowe oraz wszystkich krajowych firm wdrażających zdobycze naukowo-techniczne w sferze usług i produkcji (ulgi podatkowe, preferencyjne kredyty gwarantowane przez państwo).

 

 

IV
Praworządność i bezpieczeństwo

 

 

Sejm

Uważamy za konieczne ograniczenie immunitetu poselskiego, odbieranie mandatu posła za przestępstwa pospolite nie noszące charakteru politycznego. Za niezbędne uważamy wzmocnienie odpowiedzialności parlamentarzystów. Dlatego opowiadamy się za wprowadzeniem możliwości odwołania posła przez wyborców, w wyniku referendum lokalnego, w którym wzięłoby udział przynajmniej 50% uprawnionych do głosowania w danym okręgu wyborców. Referendum dochodzi do skutku, jeśli w przypadku okręgu w liczbie uprawnionych do głosowania nie przekraczającego 20000 osób, co najmniej 25%, lub w przypadku okręgu powyżej 20000 osób uprawnionych do głosowania 10% wyborców poprze wniosek o referendum, zgłoszony przez co najmniej 100 osób. Jesteśmy za całkowitym zniesieniem finansowania partii politycznych z budżetu państwa.

 

Samorząd

Opowiadamy się za dwustopniowym podziałem terytorialnym (gmina, województwo) i wzmocnieniem kompetencji samorządu gminnego i wojewódzkiego. Uznajemy za niezbędne dokonanie zmian, których celem było by zapewnienie odpowiedniej redystrybucji środków finansowych. Wzmocni to jednostki samorządowe i zwiększy ich samodzielność w wykonywaniu zadań.

 

Państwo praworządne i wymiar sprawiedliwości

Unia Lewicy III RP sprzeciwia się populistycznym żądaniom zaostrzenia kar, jako jedynemu środkowi prowadzącemu do poprawy przestrzegania prawa w Polsce. Jesteśmy za wzmocnieniem organów ścigania, a przede wszystkim opowiadamy się za realizacją konstytucyjnego prawa obywateli do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki przez sądy wszystkich instancji. Będziemy domagać się zwiększenia środków na profilaktykę i opiekę postpenitencjarną. Jesteśmy przekonani, że nieuchronność kary jest znacznie bardziej odstraszająca niż jej surowość. Opowiadamy się za możliwością fakultatywnego odbywania niskiej kary pozbawienia wolności poprzez udział w pracach publicznych. Uważamy, że wymiar sprawiedliwości, aby działać skutecznie powinien zostać znacznie dofinansowany, a politycy odsunięci od jakichkolwiek możliwości wpływania na decyzję niezawisłych organów sprawiedliwości.

 

Opowiadamy się za rozdzieleniem funkcji Prokuratora Generalnego od funkcji Ministra Sprawiedliwości.

 

Unia Lewicy uznaje, że na istotne zmniejszenie przestępczości wpływają przede wszystkim: świadomość nieuchronności kary i możliwość szybkiego jej wymierzenia, jakość resocjalizacji prowadzonej w więzieniach, sprawnie funkcjonujący system opieki postpenitencjarnej (obejmujący również leczenie w zamkniętych ośrodkach psychiatrycznych gwałcicieli, morderców, pedofilów) dla byłych więźniów. W związku z tym, będziemy tak przebudowywać system organów ścigania, wymiaru sprawiedliwości oraz systemu penitencjarnego i postpenitencjarnego, aby był jak najbardziej efektywny. Szukając nowych rozwiązań, będziemy korzystali z najlepszych wzorów europejskich jak i innych krajów.

Opowiadamy się również za wprowadzeniem fakultatywnej możliwości odbywania kary wiezienia z zamianą na prace publiczne, w przypadku przestępstw o niskiej szkodliwości społecznej. Pozwoliłoby to na odciążenie przepełnionych zakładów penitencjarnych oraz zmniejszyłoby obciążenie budżetu państwa, a więc samych podatników.

 

Prokuratura

Unia Lewicy uważa, że utrzymywanie obecnego modelu Prokuratury wpływa niekorzystnie na polski wymiar sprawiedliwości. Dlatego domagamy się zbudowania nowego modelu ustrojowego prokuratury oraz uchwalenia stosownej do tego ustawy.

Negatywnie oceniamy fakt, że Prokuratura nie znalazła miejsca w samej ustawie zasadniczej. Dziwi to tym bardziej, że umieszczono tam cały podrozdział poświęcony Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji, i to wyjątkowo niefortunnie - w rozdziale zatytułowanym "Organy kontroli państwowej i ochrony prawa". Zatem w przypadku nowelizacji Konstytucji zasadnym wydaje się umieszczenie w niej rozdziału dotyczącego prokuratury.

 

Prokuraturze przypisuje się najczęściej trzy funkcje:

ˇ         funkcję oskarżyciela publicznego,

ˇ         funkcję ścigania przestępstw,

ˇ         funkcję nadzoru nad legalizmem działania innych organów władzy publicznej.

 

Naczelną funkcją Prokuratury powinna być funkcja oskarżyciela publicznego - organu ściśle powiązanego z sądami, a nie z podziałem terytorialnym państwa. Obciążenie natomiast prokuratury ściganiem przestępstw, a także nadzorem nad praworządnością działania innych organów państwa może budzić obawy o nadmierne zwiększenie jej kompetencji. Należy więc postulować, aby ściganiem przestępstw
i nadzorem nad praworządnością innych organów zajmowały się wyspecjalizowane ku temu organy, np. policja czy Regionalne Izby Obrachunkowe. Natomiast Prokuratura winna ewentualnie oskarżać ww. organy, jeżeli bezpodstawnie odmówiłyby podjęcia czynności ścigania czy czynności kontrolnych.

Unia Lewicy postuluje wprowadzenie następujących zmian ustrojowych:

ˇ         Należy dokonać rozdziału funkcji Ministra Sprawiedliwości z funkcją Prokuratora Generalnego. Czynność ta jest niezbędna dla odpolitycznienia prokuratury.

ˇ         Należy powołać Krajową Radę Prokuratury, która posiadałaby analogiczne do Krajowej Rady Sądownictwa kompetencje, szczególnie w zakresie polityki kadrowej w Prokuraturze. W przyszłości po konstytucjonalizacji Prokuratury można byłoby ww. organy połączyć w Krajową Radę Sądownictwa i Prokuratury.

ˇ         Ważkim dla zapewnienia niezależności prokuratury może być postulat wprowadzenia kadencyjności pełnienia funkcji.

ˇ         Podniesieniem prestiżu Prokuratury może też okazać się wręczanie nominacji, podobnie jak sędziom, przez Prezydenta RP.

ˇ         Rozważyć także można wyodrębnienie budżetu prokuratury - podkreśliłoby to jej niezależność jako całej instytucji.

Unia Lewicy uważa, że Prokuratura musi być organem opartym na zasadzie niezależności i apolityczności.

 

 

 

Siły Zbrojne

Unia Lewicy opowiada się za likwidacją powszechnego poboru. Polska jest w tej chwili bezpieczna. Nasze bezpieczeństwo wynika między innymi z członkostwa w NATO i w Unii Europejskiej. Współczesne armie dysponują sprzętem, którego obsługa wymaga najwyższych kwalifikacji. Tylko zawodowy żołnierz, który w sposób świadomy wybrał taką drogę życia, jest w stanie zadość uczynić tym wymaganiom. W związku z tym Unia Lewicy będzie dążyć do stworzenia w Polsce w pełni zawodowej i o najwyższych kwalifikacjach armii.

Służby specjalne

Unia Lewicy uważa, że wydarzenia ostatnich lat pokazują, że już najwyższy czas, aby odpolitycznić służby specjalne kraju. Dalsze wykorzystywanie "teczek", "notatek", "informacji" do doraźnych celów politycznych może doprowadzić do całkowitego rozbicia pracy operacyjnej. Służby specjalne całego świata działają w cieniu - poza oficjalnym obiegiem. Jeśli chcemy, żeby polskie służby działały sprawnie i dostarczały Polsce informacji operacyjnych, to nie mogą być instrumentem służącym do walki z oponentami. Istnieje uzasadnione domniemanie, że najbliższe lata zdominują informacje o "agentach", "esbekach", "ubekach" itd. Część polityków nie zastanawia się nad tym, że ich nieodpowiedzialne działania stwarzają realne zagrożenie zarówno dla współpracownika, jak i dla samego funkcjonariusza naszych służb. Jednocześnie podważają wiarygodność polskich służb specjalnych. Podpis szefa agencji lub innego upoważnionego funkcjonariusza na dokumencie jest zobowiązaniem Polski do przestrzegania określonych reguł gry. Upublicznianie informacji operacyjnych świadczy o jednostronnym zerwaniu zasad współpracy. W związku z tym żądamy zmian w ustawie o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu zmierzających do całkowitego odpolitycznienia służb. Proponowane działania mają służyć wzmocnieniu państwa polskiego na płaszczyźnie międzynarodowej jak i wewnętrznej.

Unia Lewicy uważa, że gwarancją apolityczności służb specjalnych powinien być ich szef: powołany przez Sejm kwalifikowaną większością głosów na wniosek premiera, na kadencje sześcio- lub siedmioletnią, maksymalnie na dwie kadencje, po uzyskać kontrasygnaty prezydenta.

Odwołanie szefa możliwe byłoby tylko w sytuacji, gdy został ukarany prawomocnym wyrokiem sadu, lub złożył rezygnacje z ważnych powodów osobistych bądź zdrowotnych. Szef pełniłby swoje obowiązki do czasu powołania następcy.
Powołanie nowego szefa agencji nie oznacza jednoczesnego odwołania ze stanowisk jego zastępców.

Dyrektorzy zarządów, biur, inspektorów powinni być wyłaniani drogą konkursów. Zastępców powołuje szef na wniosek dyrektora.

 

Bezpieczeństwo

Unia Lewicy uważa, że poczucie bezpieczeństwa wśród obywateli Polski systematycznie się obniża. Podstawową przyczyną tego stanu rzeczy jest wyjątkowa niefrasobliwość ze strony rządzących, ignorancja i brak dostatecznego zrozumienia dla tej problematyki ze strony wszystkich, którzy do tej pory rządzili Polską.

 

Przed wyborami ze strony kandydatów na posłów i senatorów słyszy się dużo zapewnień odnośnie gospodarki, działań socjalnych, polityki zagranicznej czy choćby spraw światopoglądowych. Jednocześnie deklaracje dotyczące bezpieczeństwa obywateli nie wykraczają poza ogólnikowe hasła i nie konkretyzują, co należy zrobić, aby ono rosło, a nie spadało. Dlatego w tej sprawie należy powiedzieć głośno
i jednoznacznie - dość oszczędzania na policji i służbie więziennej. Od obu tych formacji zależy nasze bezpieczeństwo, bezpieczeństwo naszego mienia i naszych bliskich. Gros funkcjonariuszy ww. służb nie posiada nawet zdolności kredytowych. Unia Lewicy w trosce o bezpieczeństwo obywateli domaga się podniesienia wynagrodzenia dla funkcjonariuszy obu służb. Zaoszczędzone dzisiaj złotówki na policji i służbie więziennej skutkują tym, że jutro będziemy musieli wydać krotności zaoszczędzonych kwot, by skutecznie zwalczać przestępczość. Straty, które powstają, mogą być już nie do odrobienia. Dotyczy to przede wszystkim przestępczości zorganizowanej, mafijnej. Umocnienie się mafii
w wielkim biznesie, finansach i polityce może skutkować stratami trudnymi do oszacowania. Poza stratami finansowymi także wizerunek Polski na świecie może znacząco ucierpieć z tego powodu.

 

W związku z tym Unia Lewicy wyraża stanowisko, że policja i służby więzienne muszą mieć zabezpieczone:

ˇ         środki ochrony osobistej,

ˇ         środki łączności nasobne i stacjonarne,

ˇ         środki transportu,

ˇ         odpowiednie warunki lokalowe i ich wyposażenie, w tym sprzęt biurowy,

ˇ         uproszczone procedury przy sporządzaniu dokumentacji,

ˇ         odpowiednią ochronę państwa.

 

Unia Lewicy domaga się również wprowadzenia zasady, że działalność kapelanów odbywać się może tylko na życzenie samych funkcjonariuszy i na koszt Kościoła.

 

Ochrona funkcjonariuszy

Funkcjonariusz realizujący swoje ustawowe zadania powinien być chroniony autorytetem państwa, zaś przełożeni w sposób profesjonalny winni organizować operacje. Wyjątkowo karygodni są przełożeni, którzy przygotowują, kierując się doraźnym efektem medialnym i próbą kreowaniem jedynie swojego wizerunku.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonej akcji zniszczeniu ulegnie mienie bądź ucierpią osoby, funkcjonariusz powinien być chroniony nie tylko przez przełożonych, ale także autorytetem państwa. Ostatnie lata dostarczyły przykładów, gdy zbyt pochopnie podejmowano decyzje w sprawie funkcjonariuszy, bez gruntownego zbadania i bez rzetelnej oceny zdarzenia. Z przykrością trzeba stwierdzić, że często złą rolą
w nagonce odgrywają dziennikarze. Jeszcze przed wyrokiem sądu orzekają o winie. W krajach "starej" Unii Europejskiej policjant podlega szczególnej ochronie. Jeżeli w wyniku pomyłki policji ucierpią osoby trzecie, odpowiedzialność spada na państwo, nie na policjanta.

 

Polityka kadrowa

Poza pieniędzmi, służby te potrzebują spokoju i stabilizacji. Komendanci wszystkich szczebli, ich zastępcy, dyrektorzy, zastępcy dyrektorów oraz naczelnicy winni być wyłaniani w drodze konkursów na maksimum dwie kadencje sześcio- bądź siedmioletnie. Kryterium doboru powinno uwzględnić wiedzę i doświadczenie zawodowe kandydata, jego wykształcenie, staż służby, umiejętność kierowania ludźmi i współżycia społecznego. Wszelkie zmiany o charakterze ewolucyjnym nie burzą struktur i nie dezorganizują służby.

Funkcjonariusza szczebla kierowniczego można odwołać tylko w następujących przypadkach:

ˇ         gdy popełnił przestępstwo i został ukarany prawomocnym wyrokiem,

ˇ         gdy stan zdrowia - potwierdzony orzeczeniem komisji lekarskiej - uniemożliwia dalsze pełnienie obowiązków,

ˇ         gdy wykazuje wyjątkową nieudolność w realizacji powierzonych obowiązków (wykazanie nieprzydatności spoczywa na jego bezpośrednich przełożonych).

 

Komendant główny, przed powołaniem przez Ministra Spraw Wewnętrznych
i Administracji, powinien uzyskać akceptację komisji Sejmu odpowiedniej do zagadnienia związanego ze sprawami wewnętrznymi.

V
Kultura i sport

 

 

Dotychczasowe rządy pozostawiły kulturę samą sobie w warunkach gospodarki rynkowej. Sytuacja taka prowadzi nieuchronnie do regresu w polskim życiu kulturalnym. Szczególny sprzeciw musi budzić znaczne ograniczenie dostępu do kultury i praktyczna likwidacja możliwości rozwoju kulturalnego młodzieży. Kultura nie może być zamykana w elitarnych kręgach.

 

Traktowanie działalności kulturalnej jako jeszcze jednego towaru na wolnym rynku, prymat zysku nad wartościami kulturowymi przyczyniają się do systematycznej degradacji tych ostatnich. Przejawia się to zwłaszcza w mediach, głównie prywatnych. Kultura nie może być towarem.

 

Zdecydowanie zmniejsza się wpływ mecenatu państwa na życie kulturalne i poziom kultury. Mecenat ten objawiał w ostatnich latach znaczną stronniczość polityczną i światopoglądową. Istnienie nadawców zależnych jedynie od rynku ma więc tę dobrą stronę, że w pewnych sytuacjach neutralizuje nadmiar kontroli politycznej nad sferą kultury. Rozwój masowej kultury komercyjnej nie byłby szkodliwy, gdyby dostatecznie szybko rosło wykształcenie odbiorców, którzy byliby wówczas mniej bezbronni wobec sugestii płynących z mediów. Masowa produkcja komercyjna nie może jednak zastąpić żywej twórczości kulturalnej, niezbędnej każdemu rozwijającemu się społeczeństwu.

 

Założenia polityki kulturalnej państwa powinny uwzględniać:

ˇ         wspieranie ośrodków upowszechniania kultury w małych miejscowościach;

ˇ         przyjęcie programu odrodzenia czytelnictwa, jego elementem powinien być mechanizm zapewniający dopływ nowości książkowych z wydawnictw do bibliotek publicznych - obowiązek przekazywania jednego egzemplarza każdej książki przez wydawnictwa do bibliotek uniwersyteckich i wprowadzenie do bibliotek wojewódzkich;

ˇ         stworzenie programu edukacji kulturalnej młodzieży i zapewnienie mu miejsca w programach szkolnych;

ˇ         pobudzanie twórczego rozwoju młodzieży bez względu na jej środowisko społeczne i miejsce zamieszkania;

ˇ         zapewnienie stabilnych podstaw finansowych placówkom, tzw. wysokiej kultury (teatry, filharmonie, opery, galerie, muzea);

ˇ         pełną realizację ustawowych zobowiązań mediów publicznych do produkcji, upowszechniania programów zgodną z ich misją;

 

Opowiadamy się za pełną realizacją konstytucyjnego prawa do wolnej i nieskrępowanej twórczości artystycznej, prowadzenia badań i ogłaszania ich wyników, a także korzystania z dóbr kultury. Opowiadamy się za ogólną dostępnością kultury. Wartość artystyczna, a nie komercyjna powinna być priorytetem przy jej rozpowszechnianiu.

 

Uważamy również, że sztuka i wszystkie jej wytwory nie powinny być cenzurowane.

 

Opowiadamy się za wspieraniem i rozwojem kultur mniejszości. Uważamy, że państwo powinno objąć szczególną opieką te mniejszości kulturalne, które w najbliższych latach z powodu trudności finansowych, mogą bezpowrotnie zniknąć.

 

Uważamy, że kultura powinna być dofinansowywana przez państwo. Szczególnie powinno to dotyczyć szkół, bibliotek publicznych i innych placówek kulturalnych dostępnych szerokiemu ogółowi społeczeństwa. Opowiadamy się za obniżeniem kosztów "produkcji kulturalnej". Szczególnie dotyczy to biletów teatralnych, filmowych, płyt itp.

 

Opowiadamy się za ustaleniem czytelnych kryteriów dotacji dla zabytków. Uważamy, że w pierwszej kolejności powinny być dotowane zabytki, których właścicielem jest państwo. Za obiekty sakralne odpowiedzialny powinien być Kościół. Dotacja państwa winna dotyczyć tylko najwyższej klasy i najbardziej zaniedbanych obiektów tego typu. Opowiadamy się również za zastopowaniem procedur nadawania statusu zabytków budowlom sakralnym z przyczyn ideologicznych.

 

Opowiadamy się za obarczeniem większą odpowiedzialnością za kulturę media, zwłaszcza publiczne. Dotyczy to szczególnie tzw. kultury "wysokiej", której brak odczuwa się w coraz większym stopniu na rzecz płytkiej kultury masowej. Opowiadamy się za zobowiązaniem publicznych stacji radiowych i telewizyjnych do wywiązywania się z misji przypisywanej mediom publicznym.

Opowiadamy się również za pluralizmem w mediach publicznych. Sprzeciwiamy się ograniczaniu swobody wypowiedzi i ekspresji artystycznej. Jesteśmy za wzajemnym przenikaniem się kultur i sposobów widzenia świata, z jednoczesnym poszanowaniem naszego dorobku narodowego.

 

Stanowczo opowiadamy się za usunięciem z ustawy o radiofonii i telewizji zapisu dotyczącego obowiązku przestrzegania w mediach wartości chrześcijańskich. Rzeczypospolita Polska jako kraj demokratyczny nie może opierać się na jednym, narzuconym odgórnie światopoglądzie. Zapis ten stoi w sprzeczności z konstytucyjną zasadą równości wszystkich obywateli wobec prawa.

 

Sprzeciwiamy się nacjonalizmowi w kulturze, ale równocześnie pragniemy szanować i kultywować naszą polską tradycję i kulturę. Nie chcemy, aby nasze społeczeństwo było zdominowane przez jeden sposób myślenia, przez jedną ideologię. Uważamy, że inność i odmienność jest wartością w kulturze szczególnie ważną, która buduje i wzmacnia potencjał oraz możliwości społeczeństwa.

 

Sport

Unia Lewicy opowiada się za upowszechnianiem uprawiania sportu jako jednego ze sposobów zmniejszenia negatywnych zjawisk społecznych i patologii, szczególnie wśród osób młodych.

 

W celu popularyzacji kultury fizycznej za konieczne uznajemy:

ˇ         zwiększenie ilości godzin wychowania fizycznego w szkołach i uczelniach;

ˇ         zniesienie ograniczeń w wysokości kwot przekazywanych przez sponsorów na sport i kulturę;

ˇ         stworzenie ulg podatkowych dla podmiotów sponsorujących sport i kulturę.

 

VI
Ekologia

 

 

Uważamy, że państwo powinno realizować politykę zrównoważonego rozwoju. Dotyczy to zarówno wszystkich dziedzin gospodarki (ze szczególnym uwzględnieniem przemysłu, budownictwa i rolnictwa), jak również działalności oświatowej i turystyki. Tworzone przepisy prawne powinny sprzyjać rozwiązaniom proekologicznym, ułatwiając m.in. wykorzystanie funduszy krajowych i europejskich, tak aby do 2010 r. spełnić wszystkie obowiązki narzucone przez protokół z Kyoto oraz Unię Europejską.

W szybkim tempie należy uporządkować gospodarkę odpadami, stwarzając zachęty do minimalizowania ilości odpadów poprzez ich segregację, zagospodarowanie i bezpieczną utylizację. Należy też bezwzględnie zakazać sprowadzania do Polski odpadów toksycznych.

 

Unia Lewicy III RP sprzyjać będzie działaniom prowadzącym do zwiększenia atrakcyjności Polski w dziedzinie turystyki i ekologicznego rolnictwa poprzez propagowanie i rozszerzanie obszarów chronionych i gospodarstw agroturystycznych oraz ochronę lasów. Sprzeciwiamy się prywatyzacji lasów państwowych. Opowiadamy się za rozwojem transportu kolejowego jako bardziej przyjaznego środowisku.

Realizacja polityki ekologicznej państwa powinna opierać się na zapewnieniu ciągłej edukacji i informowaniu społeczeństwa zarówno w szkołach jak i w środkach masowego przekazu. Należy również egzekwować w praktyce instytucjonalne zabezpieczenie wpływu opinii społecznej na decyzje istotne dla środowiska naturalnego.

Jednocześnie Unia Lewicy III RP jest przekonana o nadrzędności ochrony przyrody nad wszelkimi inwestycjami na obszarach chronionych, jak parki narodowe, rezerwaty przyrody itp.

 

Energetyka i przemysł

Na mocy porozumienia z Kyoto kraje uczestniczące zobowiązały się, aby energia pochodząca ze źródeł odnawialnych stanowiła odpowiedni procentowy udział w całkowitym bilansie energetycznym kraju. Dla Polski udział ten powinien wynosić 7,5% do roku 2010. Dlatego duży nacisk należy położyć na promocję zastosowania odnawialnych źródeł energii, takich jak energia słoneczna, energia spadku wody pływów morskich, geotermia, energia wiatru, biogaz i biomasa.

 

W tym celu należy:

ˇ         Wprowadzić obowiązek stosowania odnawialnych źródeł energii zarówno w małych gminach, jak i w dużych miastach.

ˇ         Wprowadzić obowiązek stosowania biomasy przy spalaniu konwencjonalnych źródeł energii (węgla, ropy).

ˇ         Nałożyć obowiązek likwidacji uciążliwych zakładów, instalacji oraz kotłowni.

ˇ         Zredukować wydobycie węgla do minimum (na potrzeby przemysłu karbochemicznego). Nieczynne kopalnie należy przerobić na zakłady geotermalne ze względu na niskie koszty takiej operacji, jak i bogactwa całego kraju w złoża geotermalne, szczególnie Dolnego Śląska. Górnikom, którzy w wyniku tej operacji stracą pracę, państwo powinno zapewnić pomoc przy przekwalifikowaniu oraz stworzyć dogodne warunki do prowadzenia własnej działalności gospodarczej.

ˇ         Państwo powinno mieć kontrolę nad zakładami energetycznymi.

ˇ         Należy stworzyć dogodne warunki dla producentów "zielonej energii", co zachęci ich do inwestowania w nowoczesne rozwiązania.

ˇ         Należy dołożyć wszelkich starań, aby w dalszym ciągu modernizować polski przemysł. Niezbędne jest m.in. zwiększenie efektywności energetycznej, począwszy od pieców fabrycznych i linii przesyłowych, po elektrociepłownie węglowe i ogrzewanie domów. Należy ostatecznie zlikwidować szkodliwe materiały, takie jak azbest, które często nadal są obecne w naszym otoczeniu.

 

Ze względu na potrzebę chronienia środowiska naturalnego opowiadamy się za zmianami w polityce energetycznej naszego kraju. Przede wszystkim popieramy plany wybudowania elektrowni jądrowej na terenie Polski. Nadmierna emisja gazów cieplarnianych z dominujących w Polsce elektrowni węglowych systematycznie zatruwa nasze środowisko. Wykorzystanie nowoczesnych technologii i osiągnięć współczesnej nauki umożliwia nam dzisiaj radykalne ograniczenie dalszej degradacji środowiska przy jednoczesnym zaspokojeniu naszych, wciąż rosnących, potrzeb energetycznych. Wybudowanie elektrowni jądrowej zapewni Polsce nie tylko możliwość skutecznego chronienia środowiska naturalnego, ale również zagwarantuje bezpieczeństwo energetyczne.

 

Recykling śmieci

Ilość odpadów, które wytwarza człowiek, rośnie z dnia na dzień w przerażającym tempie. Powoduje to skażenie gruntów, wód i atmosfery. Dodatkowo przyczynia się do powstawania szeregu groźnych chorób.

 

By temu przeciwdziałać, proponujemy:

ˇ         Wprowadzenie obowiązku stosowania opakowań wielokrotnego użytku wszędzie tam, gdzie jest to możliwe. Wszystko, co zostaje wyprodukowane, powinno w łatwy sposób dać się zutylizować lub przetworzyć.

ˇ         Każdy sklep powinien mieć obowiązek przyjęcia opakowań (np. butelek lub puszek) bez okazania paragonu.

ˇ         Każda gmina powinna być wyposażona w kosze do recyklingu w takiej ilości, aby wszyscy mieszkańcy mieli do nich dogodny dostęp. Oprócz koszy na metal, szkło, papier i plastik powinny znajdować się kosze na odpady organiczne i niebezpieczne, a w określone dni powinny pojawiać się kosze na śmieci wielkogabarytowe. Obowiązkiem gminy powinno być kontrolowanie, czy kosze są regularnie opróżniane i czy mieszkańcy prowadzą prawidłowo segregację. W razie potrzeby należy przeprowadzić odpowiednią akcję edukacyjno-
-promocyjną.

ˇ         Należy wspierać tworzenie kompleksowych punktów skupu surowców wtórnych wszelkiego rodzaju.

ˇ         Należy bezwzględnie zakazać sprowadzania odpadów toksycznych na teren naszego kraju.

ˇ         Odpady toksyczne powinny być oznakowane zgodnie z normami bezpieczeństwa i składowane tak, aby nie zagrażały środowisku i obywatelom.

ˇ         Postulujemy, by tranzyt szkodliwych materiałów, w tym toksycznych odpadów, odbywał się wyłącznie transportem kolejowym, który obecnie gwarantuje największe bezpieczeństwo.

 

 

 

Edukacja

Edukacja ekologiczna obywateli powinna obowiązywać od najmłodszych lat, tak aby każdy obywatel wnosił swój własny wkład w ochronę środowiska, w którym przebywa. W tej kwestii Polska powinna korzystać ze wzorców sprawdzonych już w krajach Unii Europejskiej.

VII
Polityka międzynarodowa

 

 

Wyzwaniem XXI wieku jest likwidacja podziału świata na bogatą Północ i biedne Południe, a także zapewnienie każdemu państwu, regionowi i każdej społeczności prawa do rozwoju.

 

Unia Lewicy III RP opowiada się za silną i zintegrowaną Unią Europejską jako federacją państw. Opowiadamy się za polityką pokoju.

 

Opowiadamy się za:

ˇ         Działaniami na rzecz likwidacji przez kraje wysoko rozwinięte dopłat eksportowych do produkowanej przez nie żywności, które niszczą rolnictwo krajów słabo rozwiniętych i przyczyniają się do ubożenia ich społeczeństw.

ˇ         Wprowadzeniem podatku od międzynarodowych obrotów kapitałowych (podatku Tobina) i przeznaczeniem uzyskanych w ten sposób środków na programy walki z głodem i analfabetyzmem prowadzone przez Agendy ONZ.

ˇ         Wprowadzeniem do traktatów i porozumień Międzynarodowej Organizacji Handlu prawa dla krajów słabo rozwiniętych do jednostronnego nieprzestrzegania zobowiązań patentowych, w szczególności w zakresie produkcji leków generycznych. Uważamy obecne regulacje patentowe za służące wyłącznie interesom wielkich korporacji.

ˇ         Konsekwentnym i jednakowym traktowaniem rządów dopuszczających się łamania praw człowieka w stosunku do swoich obywateli, jak i zagrażających tym prawom w wymiarze międzynarodowym. Konieczne jest opracowanie powszechnego i obowiązkowego systemu sankcji międzynarodowych w stosunku do nieprzestrzegających tych zasad reżimów. Sankcje te wpisałyby się pomiędzy powszechną obecnie tolerancję dla wielu dyktatur, a będącą zawsze złą ostatecznością zbrojną interwencję. Polski rząd powinien inicjować i prowadzić te działania na arenie międzynarodowej.

 

Jako bardzo niebezpieczne postrzegamy występujące obecnie w związku z "wojną z terroryzmem" zjawisko dzielenia dyktatur na "wrogie" i "nasze", co prowadzi do tolerowania łamania praw człowieka.

 

Międzynarodowe instytucje finansowe powinny zapewnić krajom rozwijającym się instrumenty finansowe i pomoc merytoryczną, a nie zmuszać je do przyjmowania neoliberalnej ścieżki rozwoju. Opowiadamy się przeciwko zmuszaniu krajów rozwijających się do przyjmowania rozwiązań, takich jak: prywatyzacja sektora publicznego, rezygnacja z interwencjonizmu państwowego i ograniczanie udziału państwa w PKB.

 

Kwestia imigracji i problem uchodźców należą do najważniejszych problemów i współodpowiedzialności społeczności świata. Będziemy domagali się, by podejmowane działania miały na celu przede wszystkim zapobieganie przyczynom powstawania tych zjawisk, poprzez budowanie międzynarodowej solidarności w rozwiązywaniu problemów ekonomicznych państw biednych, dla zapewnienia równego prawa do rozwoju i solidarne odrzucenie tolerancji dla wszelkich reżimów łamiących prawa człowieka. Międzynarodowa pomoc w rozwoju ekonomicznym musi stać się skutecznym mechanizmem wymuszającym na rządach przestrzeganie praw człowieka. Chcemy, by Polska zainicjowała rozmowy nad traktatem międzynarodowym o pomocy rozwojowej dla krajów Południa, obligującym kraje wysoko rozwinięte do przeznaczania dwóch procent PKB na ten cel.

 

 

 

Uznajemy, że Polsce potrzebna jest lewica budowana przez ludzi ideowych, dla których ważne są wartości etyczne.

 

Podzielamy wspólne wartości europejskiej lewicy.

 

Zwracamy się do wszystkich,

którzy pragną odciąć się od bezideowości i źle pojętego pragmatyzmu wielu środowisk definiujących się jako lewicowe
- dołączcie do nas!